Διάταγμα για την Πανστρατιά (21 Απριλίου 1813)

Στις 21 Απριλίου του 1813 δημοσιεύτηκε στη πρωσσική συλλογή νόμων (σελ. 79-89) το Διάταγμα για την Πανστρατιά (Verordnung uber den Landsturm), με το οποίο ο Πρώσσος μονάρχης  Φρειδερίκος Γουλιέλμος Γ’ (1797-1840) καλεί τους Υποτελείς του να αντισταθούν με ανταρτόπολεμο στην εισβολή των στρατιών του Ναπολέοντα στη Πρωσσία. Δεν γνωρίζουμε από ποιον ή ποιους έχει συνταχθεί αλλά είναι βέβαιο ότι δεν έχει συνταχθεί από τον πρώσσο μονάρχη. (Σε ένα μελλοντικό σημείωμα θα δείξω ότι το έχει συντάξει ο Καρλ φον Κλάουζεβιτς (1780-1831)  ή έχει βάλει αποφασιστικά το χέρι του). Το μανιφέστο αυτό του ανταρτοπολέμου, πάνω στο οποίο βασίστηκαν όλα τα αντάρτικα της υπαίθρου κατά τον δέκατο ένατο και εικοστό αιώνα,  έχει βασιστεί σε δύο ισπανικά διατάγματα,  που εμφανίστηκαν μετά τον ανταρτοπόλεμο των Ισπανών κατά του Ναπολέοντα: στο Reglamento de Partidas y Guadrillas, της  28ης Δεκεμβρίου του 1808 και στο Corso Terrestre, της 17ης Απριλίου 1809 – τα οποία και θα δημοσιεύσουμε μόλις μας δοθεί ευκαιρία. Ο (φασίστας) Καρλ Σμιτ στη Θεωρία του Αντάρτη, γράφει, σχολιάζοντας το Διάταγμα για την Πανστρατιά (σελ. 43): ‘Προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι το όνομα  του νόμιμου βασιλιά βρίσκεται σε ένα τέτοιο κάλεσμα για ανταρτοπόλεμο. Αυτές οι δέκα σελίδες της πρωσσικής συλλογής νόμων συγκαταλέγονται σίγουρα στις πιο ασυνήθιστες σελίδες όλων των νομικών δημοσιευμάτων του κόσμου’, και το χαρακτηρίζει ως τη ‘Μαgna Carta του ανταρτοπολέμου’.

Continue reading

Verordnung uber den Landsturm

Verordnung über den Landsturm*

[Σύντομη εισαγωγή και μετάφραση μπορείτε να βρείτε στο ‘Διάταγμα για την Πανστρατιά]

Vom 21sten April 1813

Ich habe Meinem getreuen Volke die Vollendung der Landesbewaffung durch den Landsturm verheissen. Die Landwehr ist, wie Ich mit dankbarer Anerkennung solches Eifers und solcher Anstrengungen erfahre in allen Provinzen für errichtet anzunehmen.

Es soll daher überall sofort zur Einrichtung des Landsturms mit der bisherigen hätigkeit geschritten werden, damit der Feind, wie auch die Erfolge unserer Waffen, die in Gottes Hand liegen, sehn mögen, gewahr werde, dass ein Volk nicht besiegt werden kann, welches eins mit seinem Könige ist.

Diese Unüberwindlichkeit hangt nicht von einer besondern Beschaffenkeit eines Terrains ab. Die Sümpfe der alten Deutschen , die Gräben und Kanäle der Niederländer, die Hecken und das Buschwerk der Vendee, die Wüsten Arabiens, die Berge der Schweizer, der wechselnde Boden der Spanier und Portugiesen haben, vom Volke vertheidigt, stets ein und dieselbe Folge erzengt.

Hat der Gebirgsbewohner den Vortheil unangreifbarer Höhen, Schlupwinkel durch Felsen gesichert; so hat der Bewohner der bebauten Ebene, seine Seen, Wälder und Sümpfe und den Vortheil, leichter eine gewisse Menge auf einen Fleck zu versammeln, als die zersteut liegenden Wohnungen in der Vergeit diess gestatten.

Hat auf der Angreifer die Wahl des Angriffs-Punktes für sich, Vaterlandsliebe, Ausdauer, Erbitterung, nähere Hülfsquellen geben, auf die Länge, dem Vertheidiger das Übergewicht.

Continue reading

αιδοιοπλαστική: στενό μουνί, πόνος και Κυριαρχία

Τα τελευταία πέντε χρόνια, αυξάνεται ο αριθμός των γυναικών που πάνε στους πλαστικούς χειρουργούς για να στενέψουν το μουνί τους ή να κάνουν παρθενορραφή. Γιατί είναι καλύτερα να έχεις στενό μουνί ή να είσαι παρθένα; Είναι πολύ απλό: έχεις πιο μεγάλη αξία, διότι προσφέρεις στον Κύριο αυτό που θέλει: μια σαφέστατη ένδειξη ότι αυτός είναι ο Κύριος κι εσύ η υποταγμένη: τον πόνο. Η πρόκληση του πόνου, γενικά, είναι μια πρακτική που εγκαθιδρύει την σχέση μεταξύ του Κυρίου και του δούλου, της δούλας. Κύριος είναι αυτός που κάνει τον άλλον να πονάει. Όποιος,α  πονάει είναι Υποτελής.

Continue reading

τα μέτρα θα περάσουν

1. Η στρατηγική επιδίωξη του Κυρίου, του καπιταλιστή της παραγωγής και του χρήματος σήμερα,  είναι η αποτροπή της κατάλυσης της Κυριαρχίας, δηλαδή της κατάργησης της αρπαγής και καταστροφής του συλλογικά παραγόμενου κοινωνικού πλούτου από τους υποτελείς Παραγωγούς.

Continue reading

φάλαινα όρκα έφαγε τον (πανύβλακα καριόλη) εκπαιδευτή της

Ο σκοπός του δυτικού πολιτισμού είναι να εξοντώσει ή να υποτάξει την άγρια φύση. Σε λίγες δεκαετίες άγρια φύση θα υπάρχει μόνο στους ζωολογικούς κήπους. Τι είναι όμως ένας ζωολογικός κήπος; Είναι ένας χώρος επίδειξης της νίκης του Κυρίου, της ήττας , της αιχμαλωσίας της φύσης. Τι σημαίνει εκπαιδεύω μια φάλαινα; Σημαίνει την κάνω υπάκουη, την εξαναγκάζω να πάψει να είναι άγρια. Η  άγρια, η ανυπότακτη φύση, ο θάνατος δηλαδή, είναι πιο ισχυρή από τον Κύριο κι αυτό τον ενοχλεί. Η φύση είναι ελαττωματική, θέλει διόρθωση, πρέπει να διορθωθεί. Εάν είναι ανεπίδεκτη διόρθωσης, πρέπει να υποταχτεί, κι αν δεν υποταχτεί, πρέπει να εξοντωθεί. Πίσω από όλα αυτά κρύβεται η επιθυμία του Κυρίου να γίνει αθάνατος: εάν η ζωή καταστραφεί, ο θάνατος θα εξαλειφτεί! Ο Κύριος θα έχει νικήσει τον θάνατο! Μόνο που ούτε αυτός θα υπάρχει! Αρχίζει να το καταλαβαίνει: αρχίζει το τέλος του δυτικού πολιτισμού. Την Κυριακή, 28 Φεβρουαρίου, θα εκθέσω αναλυτικά την άποψή μου σχετικά με την αντίδραση της φάλαινας. Στη θέση της, κι εγώ θα τον έτρωγα! Τον πανύβλακα καριόλη!

Continue reading