φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα
Η πυρηνική, η κομβική στρατηγική, η κεντρική επιδίωξη, επιθυμία της καπιταλιστικής Κυριαρχίας, του Κυρίου καπιταλιστή, είναι η καταστροφή της δυνατοτήτων της εποχής μας, η επιβολή της σπάνης, η (λειτουργική ή και αχρηστευτική) καταστροφή και η εξόντωση των Υποτελών. Γιατί; Διότι είναι ο μόνος τρόπος αναπαραγωγής, διαιώνισης και ενίσχυσης της Κυριαρχίας. Ο Κύριος γνωρίζει πολύ καλά ότι εάν δεν καταστραφούν οι δυνατότητες της εποχής μας (ταχεία παραγωγή τεράστιου πλούτου από ολοένα και λιγότερους παραγωγούς), εάν δεν επιβληθεί η σπάνη και εάν δεν καταστρέφονται καθημερινά οι Υποτελείς στο σύνολό τους, θα μπορούσαμε να ζούμε όλοι και όλες ικανοποιώντας τις βασικές μας ανάγκες (πλούτος αγαθών), εργαζόμενοι πολύ λίγο (πλούτος χρόνου) καλλιεργώντας τις ικανότητες και δυνατότητες του εγκεφάλου και της ψυχής μας μέσω της ενεργητικής καθημερινής αλληλεπίδρασης μεταξύ μας (πλούτος σχέσεων). Αυτό που θα μπορούσε να ενώσει όλους τους Υποτελείς (΄λαός΄), τόσο σε κάθε κοινωνία ξεχωριστά όσο και παγκόσμια, είναι οι δυνατότητες της εποχής μας. Εάν πιάσουμε την άκρη του νήματος από την αρχή, η άκρη αυτή θα ήταν η μείωση του χρόνου εργασίας ώστε και οι εργαζόμενοι να δουλεύουν λιγότερο και οι άνεργοι να συμμετέχουν στην παραγωγή του κοινωνικού πλούτου. Αυτές είναι οι πυρηνικές προσδοκίες των Υποτελών. Όλα αυτά τα παραπάνω τα συμπυκνώνω στο εικοσάωρο και μισθός για όλους και όλες.
Η ιστορική, νεκροζώντανη Αριστερά δεν εστιάζει την προσοχή της ούτε στη ανάδειξη και προβολή της στρατηγικής της καταστροφής των δυνατοτήτων της εποχής μας, στην επιβολή της σπάνης εν μέσω τεράστιου και συλλογικά παραγόμενου κοινωνικού πλούτου, ούτε στην ανάδειξη των δυνατοτήτων της εποχής μας, στις προσδοκίες των Υποτελών. Τι κάνει; Το βλέπουμε καθαρά και ξάστερα. Επιδιώκει να συμβάλει στην ανάπτυξη του καπιταλισμού, στην μεγέθυνση της παραγωγής και της αρπαγής ξένου πλούτου, στην αύξηση της κερδοφορίας ώστε να μπορεί ο καπιταλισμός, το Κράτος, να παρέχει ένα ξεροκόμματο στους Υποτελείς. Η επιδίωξη αυτή είναι καταδικασμένη να αποτύχει οικτρά – ο καπιταλισμός κινείται ολοταχώς και αναπόφευκτα προς τη στασιμότητα και ακολούθως, και πάλι αναπόφευκτα, προς τη συρρίκνωση.
Ο μόνος τρόπος να υπάρξει ανάπτυξη, μεγέθυνση της παραγωγής δηλαδή, αύξηση της κερδοφορίας δηλαδή, είναι ο παροξυσμός του ανταγωνισμού μεταξύ των καπιταλιστικών επιχειρήσεων (και κοινωνιών. . .) που το αποτέλεσμά του θα είναι το κλείσιμο, η απαξίωση καπιταλιστικών επιχειρήσεων τόσο εντός όσο και εκτός ενός συγκεκριμένου κοινωνικού σχηματισμού – του γερμανικού καλή ώρα. Όταν λέμε πρόγραμμα εννούμε καπιταλιστική επίθεση με σκοπό το κλείσιμο μικρομεσομεγάλων επιχειρήσεων· όταν λέμε μέτρα εννοούμε συγκεκριμένα σημεία της επίθεσης, τα οποία θα φέρουν τα επιθυμητά αποτελέσματα (κλείσιμο επιχειρήσεων). Για τους επιτιθέμενους, το πρόγραμμα και τα μέτρα είναι σωστά, πολύ σωστά, δηλαδή αναγκαιότατα. Για αυτούς που υφίστανται τη επίθεση δεν είναι σωστά, είναι άδικα. Υποστηρίζουν μάλιστα ότι δεν έχουν τίποτα άλλο να δώσουν, η οικονομία και η κοινωνία έχει στυφτεί και όλο το ζουμί του λεμονιού έχει αρπαχτεί. Οι επιτιθέμενοι διαφωνούν: έχετε ακόμα πολλά να μας δώσετε διότι είστε μια πλούσια χώρα – και πρέπει να μας τα δώσετε, πρέπει δηλαδή να τ΄ αρπάξουμε διότι με αυτόν τον τρόπο α) και ανάπτυξη θα έχουμε και μεγέθυνση της παραγωγής και αύξηση των κερδών και β) θα καταστρέψουμε τις δυνατότητές σας, θα επιβάλουμε την σπάνη.
ΗΤΑΝ αναμενόμενο, μετά από πέντε χρόνια επιτυχούς επίθεσης, καταστροφής και αρπαγής κοινωνικού πλούτου, όλες οι κοινωνικές τάξεις, κυρίως όμως η εργατική και τα μικρομεσοαστικά στρώματα, να αντιληφθούν, αφού πρώτα αγανακτήσουν και δυσφορήσουν, και να κατανοήσουν ότι οι επιτιθέμενοι δεν πρόκειται να σταματήσουν να αρπάζουν και να καταστρέφουν εάν κάποιος δεν τους σταματήσει. Η αγανάκτηση αυτή, η κατανόηση αυτή, η προσπάθεια απόκρουσης της επίθεσης λέγεται ΣΥΡΙΖΑ.
ΤΑ ερωτήματα που αναφύονται είναι πολλά. Θα μπορέσει ο ΣΥΡΙΖΑ και αποκρούσει την επίθεση; Εάν μπορέσει θα την αποκρούσει ολικά ή μερικά; Πώς θα το κάνει είτε ολικά είτε μερικά; Εάν δεν μπορέσει ο ΣΥΡΙΖΑ, ποιος άλλος θα μπορέσει, πώς θα μπορέσει να αποκρούσει την επίθεση; Είναι δυνατόν, μπορούμε, θέλουμε να αποκρούσουμε την επίθεση, να σταματήσουμε την αρπαγή και καταστροφή κοινωνικού πλούτου αλλά και Υποτελών;
ΘΑ αντιλαμβάνεστε ότι δεν είναι καθόλου εύκολο να διατυπώσουμε απαντήσεις σε όλα αυτά τα ερωτήματα γενικά αποδεκτές από όλους και όλες – δεν είναι εύκολο, είναι παντελώς αδύνατο. Η δική μου η γνώμη είναι ότι μπορούμε να αποκρούσουμε ολικά την επίθεση, να σταματήσουμε παντελώς την αρπαγή και καταστροφή του πλούτου· υπάρχει μόνο ένας τρόπος – να θέσουμε εμείς το οριακό δίλημμα στον επιτιθέμενο κι όχι αυτός σε εμάς: ή σταματάς ή φεύγουμε από την εβροζώνη και το εβρό. Θέλω δηλαδή η σύγκρουση να φτάσει στα άκρα, το θέλω διακαώς και σφοδρότατα. Είμαι βέβαιος ότι δεν είμαι ο μόνος – είμαστε πολλοί και πολλές – δεν είμαστε όμως οι περισσότεροι!
ΟΙ περισσότεροι έχουν άλλη γνώμη, άλλες γνώμες. Άλλοι θεωρούν ότι μπορούμε να τους σταματήσουμε εν μέρει, άλλοι παντελώς. Ενώ όμως θεωρούν ότι μπορούμε, δεν θέλουν να φτάσει η σύγκρουση στα άκρα διότι θεωρούν ότι, εάν φτάσουμε στα άκρα, θα χάσουμε πολύ περισσότερα από ό,τι εάν τους σταματήσουμε μερικώς. Εάν όμως ο αντίπαλος θέσει το δίλημμα ή η αρπαγή και η καταστροφή θα συνεχιστεί και θ΄ αρπάξουμε όσο γίνεται περισσότερα ή θα σας διώξουμε από το εβρό, οι περισσότεροι θα δεχτούν το εβρό, θα αποδεχτούν με βαριά, με μισή καρδιά τη συνέχιση της αρπαγής και της καταστροφής.
ΕΙΝΑΙ βέβαιο, διατυπώνεται με σαφήνεια, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, η συμμαχία των ανίσχυρων και ισχυρών μικρομεσοαστών με τους ισχυρούς καπιταλιστές που επικαλείται την ανθρωπιστική κρίση και κρύβεται πίσω από την πρόσφατη λαϊκή εκλογική ετυμηγορία, δεν θέτει ζήτημα παραμονής στο εβρό, κατά συνέπεια η σύγκρουση δεν θα φτάσει στα άκρα. Η επίκληση της ανθρωπιστικής κρίσης και το εκλογικό αποτέλεσμα είναι μια υπενθύμιση προς τους επιτιθέμενους του ενδεχομένου της διάρρηξης της κοινωνικής συνοχής, της διασάλευσης της κοινωνικής τάξης. Εάν συνεχίσετε, λέει ο ΣΥΡΙΖΑ, κανείς δεν ξέρει τι μπορεί να συμβεί αύριο, μεθαύριο – ούτε εσείς ούτε εμείς θα θέλαμε κάτι τέτοιο. Οι επιτιθέμενοι δεν συμφωνούν: άλλοι λένε ότι αυτό το ενδεχόμενο πρέπει να το λάβουμε υπόψη μας και να μετριάσουμε την αρπαγή και την καταστροφή κι άλλοι λένε ότι αν εξεγερθούν ή επαναστατήσουν, θα τους λιώσουμε, θα τους κάνουμε αλοιφή.
ΕΑΝ επικρατήσουν οι αδίστακτοι, αυτοί που ισχυρίζονται ότι είναι πανίσχυροι, αυτοί που θέλουν να συνεχιστεί η επίθεση, η αρπαγή και η καταστροφή του πλούτου, είναι βέβαιο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα προτείνει ή δημοψήφισμα ή εκλογές. Θεωρώ βέβαιο ότι θα προτείνει και θα γίνει δημοψήφισμα, όχι εκλογές. Διότι εάν γίνουν εκλογές και πάρει κάνα 50, 60%, το πρόβλημα απλά μετατίθεται και αναβάλλεται. Θα φοβηθούν οι αδίστακτοι το εκλογικό αποτέλεσμα; Μια σκέψη στριφογυρίζει στο μυαλό του Κυρίου καπιταλιστή: ποιος τον γαμάει τον λαό;! Εάν γίνει δημοψήφισμα είναι βέβαιο ότι θα προκριθεί η παραμονή στο εβρό, κατά συνέπεια η συναίνεση στην αρπαγή του πλούτου, η αποδοχή της ολοκλήρωσης της επίθεσης, του προγράμματος κλεισίματος μικρομεσομεγάλων επιχειρήσεων – ό,τι πει ο λαός! Σε περίπτωση δημοψηφίσματος η Εκφοβιστική Τέχνη του Κυρίου θα ξεπεράσει κατά πολύ όλες τις γελοιότητες στις οποίες κατέφυγε κατά την περίοδο πριν το δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της Σκωτίας – όχι δεν θα υπάρχει κωλόχαρτο, ούτε νερό να πίνουμε ούτε αέρας να αναπνεύσουμε θα υπάρχει! Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος θα είναι μια πρώτη καταγραφή της διάρρηξης του κοινωνικού ιστού.
ΕΑΝ επικρατήσουν οι μετριοπαθείς, θα υπάρξει έντιμος συμβιβασμός που θα γίνει αποδεκτός από το μεγαλύτερο τμήμα της ελληνικής κοινωνίας. Έντιμος συμβιβασμός σημαίνει ότι θα πάρουμε το 70% των μέτρων άμεσα (για να φανεί ότι αντιστεκόμαστε) και το άλλο 30% αργότερα. Θα υπερψηφιστεί όμως αυτός ο έντιμος συμβιβασμός από τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛΛ; Εάν υπερψηφιστεί, η επίθεση θα συνεχιστεί αλλά όχι με το προηγούμενο momentum, ορμή – θα συνεχιστεί όμως και τα αποτελέσματα θα είναι φανερά – κι όταν θα γίνουν εκλογές, ο ΣΥΡΙΖΑ αναπόφευκτα θα συρρικνωθεί. Εάν δεν υπερψηφιστεί, ο ΣΥΡΙΖΑ θα διασπαστεί, είναι βέβαιο, και θα προκηρυχτούν εκλογές. Υπάρχει το ενδεχόμενο να μην γίνουν εκλογές, εάν ο δεξιός ΣΥΡΙΖΑ συγκροτήσει κυβέρνηση με τη Νέα Δημοκρατία, ενδεχόμενο το οποίο δεν πρέπει να αποκλείσουμε, αν και δεν το βλέπω – (ή με το ΠΟΤΑΜΙ ή/και το ΠαΣοΚ [15/2/2015]). Εάν γίνουν εκλογές και δεν υπάρξει αυτοδυναμία, που δεν θα υπάρξει, τότε θα ξαναγίνουν εκλογές ή κυβέρνηση (δεξιού) ΣΥΡΙΖΑ με τη Νέα Δημοκρατία (ή με άλλο, άλλα κόμματα [15/2/2015])
Ο,ΤΙ και να γίνει, είναι βέβαιο ότι θα υπάρξει (υπάρχει ήδη, αλλά θα οξυνθεί) και κοινωνική αναστάτωση και κοινωνική αναταραχή και διάρρηξη του κοινωνικού ιστού – αν ξέρατε πόσο μου αρέσουν, πόσο με ενθουσιάζουν όλα αυτά!
Βράζω φασολάδα – πάω να ταΐσω τις κότες. Αύριο πάλι.
Νομίζω υποτιμάς λίγο τις διεργασίες υπέρ του συριζα (εθνομεσοαστοί) αν προκύψει συμβιβασμός, και μπορώ να πω πολλά επ’αυτού, αλλά σε γενικές γραμμές η ανάλυσή σου είναι λαμπρή και δείχνει τι σημαίνει καθαρό μυαλό και καθαρή ψυχή (αν μου επιτρέπεται ο “όρος”).
Αν γίνει ο χαμός και γω μαζί σου. Μόνον ηλίθιοι δεν χαίρονται με την αναταραχή των όρων της υποταγής..
Επιπλέον θα ήθελα να σου επισημάνω πως κάποιοι θεωρούν ότι το να λές τα ευρώ εβρο σημαίνει κατά την λακανικοπολιτικαλκορεκτική τους παράνοια ότι είσαι αντισημίτης. Μήπως να το διορθώσεις για να μην στεναχωρούνται οι διάφοροι ψυχωτικοί;
Με θερμούς χαιρετισμούς, αναδημοσιεύω..
Γιάννη, σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Όσο για τους άλλους, αν δεν μπορούν να καταλάβουν ότι οφείλουμε να προσαρμόζουμε τις δάνειες λέξεις στη μορφολογία και τη κλίση της νεοελληνικής γλώσσας, τι να πω, Ότι το στόμα τους μυρίζει γάλα ακόμα, αυτό να πω;
Πάντως το κλίμα σήμερα είναι στο πλαίσιο που ανέλυσες στο “τί λέτε; έντιμος συμβιβασμός ή κλειστές τράπεζες και δραχμή …” ως η εκδοχή “Γλεντοκώλα Ελλάς”…
Θα γελάσουμε λές με τον συριζαν και το νέον μνημονιογεφυροπρόγραμμά του